|
Nadanie imienia SP w Dobroszycach
Dyrekcja, Rada Pedagogiczna, Rada Rodziców i Samorząd Uczniowski w Dobroszycach zwrócił się do Pana Wójta z wnioskiem o nadanie szkole imienia „ Ireny Sendlerowej"
W związku z powyższym Rada Gminy Dobroszyce w dniu wczorajszym (28.05.2009 r.) podjęła uchwałę w sprawie nadania imienia Szkole Podstawowej w Dobroszycach przy ul. Parkowej 5.
Poniżej przedstawiamy sylwetkę Ireny Sendlerowej:
Irena Sendlerowa – z domu Krzyżanowska, urodziła się 15 lutego 1910 roku w Warszawie.
Jako studentka uniwersytetu w latach 30. czynnie przeciwstawiała się antysemickim ekscesom, za co spotkały ją szykany. Równocześnie pracowała jako wolontariuszka
w pomocy społecznej, pomagając biednym i bezrobotnym. Prace te kontynuowała po zajęciu Polski przez Niemcy w 1939 roku, a zarazem działała w cywilnych strukturach polskiego ruchu oporu. W 1942 roku powstała podziemna Rada Pomocy Żydom „ Żegota”, jedyna tego rodzaju organizacja w okupowanej Europie, Sendlerowa objęła kierownictwo Departamentu Dziecięcego.
Mając, jako pracownik socjalny, stałą przepustkę do utworzonego przez Niemców
w okupowanej Warszawie getta dla Żydów, korzystała z niej, by udzielać pomocy mieszkańcom getta i by przemycać z getta żydowskie dzieci. Wywoziła je w ambulansach jako rzekomo chore, przemycała w kartonach i kubłach na śmieci, wyprowadzała przez tajne przejścia. Organizowała też opiekę nad nimi, umieszczając je w polskich rodzinach, instytucjach i klasztorach. Prowadziła wreszcie dokumentację ich losów.
Działalność ta, na mocy wydanego przez niemieckiego gubernatora okupowanej Polski, Hansa Franka, 15 października 1941 roku dekretu, karana była śmiercią. Aresztowana w 1943 przez Gestapo, Sendlerowa została po torturach, których ślady nosiła na swoim ciele, skazana na śmierć. Działaczom polskiego podziemia udało się ją uwolnić po przekupieniu niemieckich strażników. Uwolniona, powróciła do swojej niebezpiecznej działalności.
Dokumentację, którą prowadziła w czasie okupacji, zakopała by ją zabezpieczyć i odszukać po II Wojnie Światowej w zburzonej Warszawie. Dzięki temu wiele dzieci mogło powrócić do swych rodzin, o ile one ocalały. Dzięki tej dokumentacji wiemy też,
że Sendlerowa uczestniczyła w ratowaniu dwóch i pół tysiąca żydowskich dzieci.
Okupanci nie byli jej jedynym wrogiem. Podczas okupacji jedną z jej dróg przemytu dzieci odkryli polscy szantażyści tropiący Żydów. Natomiast za działalność w niekomunistycznym ruchu oporu została po wojnie aresztowana przez komunistyczną policję polityczną. Po jednym z przesłuchań, będąc w zaawansowanej ciąży, poroniła i straciła dziecko. Z więzienia uratowała ją żona jednego z funkcjonariuszy, którą Sendlerowa ocaliła podczas okupacji.
Po zwolnieniu z więzienia pracowała znów w pomocy społecznej, a następnie jako bibliotekarka. Ale nadal szykanowano jej rodzinę: jej córce odmówiono prawa do studiów.
Sendlerowa pozostała wierna swym zasadom. Podczas kampanii antysemickij zorganizowanej w 1968 roku przez władze komunistyczne, udzielała pomocy ofiarom represji. W 1980 roku, gdy powstał ruch „ Solidarność”, została jego członkiem. W 2003 roku Polska przyznała jej swe najwyższe odznaczenie – Order Orła Białego.
Zmarła 12 maja 2008 roku.
Pan Dyrektor Leszek Waluk wyjaśnił, że w osobie Ireny Sendlerowej chcemy uczcić nie tylko Sprawiedliwych czasu II wojny światowej, ale wszystkich Sprawiedliwych. Tych wszystkich, na których kruchych barkach spoczywa nadzieja na pokój. Czcząc jej bohaterstwo , chcemy pokazać, że wspólnie oddajemy hołd ludziom, którzy nie zgadzają się na nienawiść. Dzięki takim osobom możliwy jest lepszy świat. Świat, w którym nikt już nie będzie musiał powtarzać ofiary.
Dominika Gajewska
więcej >
|
